مرزپیما
آفرینش با استخوان حیوان
تاريخ نگارش : ۲۲ تير ۱٣۹۱

این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:     بالاترین balatarin     دنباله donbaleh     yahoo Yahoo     delicious Delicious     facebook Facebook     twitter Twitter     google Google    

مصطفی مجیدی در ۲۳ خرداد ۱۳۶۰ در شهرستان بابل به دنیا آمد. ذوق و علاقه به ادبیات بویژه شعر او را به وادی شاعری کشاند. مجیدی نخستین اشعار خود را در سن ۱۲ سالگی سرود. اشعار او از سال ۱۳۸۰ به بعد در مجلات و فصلنامه هایی چون "بخارا"، "عصر پنجشنبه ها"، "گوهران" و ... به چاپ رسیدند. او فعالیت هنری اش را در زمینه ی مجسمه سازی از سال ۱۳۸۲ آغاز نمود و سپس در پنجمین بینال مجسمه سازی تهران عنوان "هنرمند برگزیده" را از آن خود ساخت. مجیدی در سال ۱۳۸۵ به عکاسی هنری نیز روی آورد. او هم اکنون عضو سایت فانوس (سایت عکاسان ایران) است. در جریان فاجعه سونامی در پروژه ای از سوی شرکت اپل، مجیدی به یاد این قربانیان عکس و شعری اهد ا نمود. این پروژه با حضور هنرمندانی نامدار از سراسر جهان در ژاپن به نمایش گذاشته شد. منتقدان و شاعران و فیلسوفانی به بررسی آثار او پرداخته اند. از آن جمله می توان به آنی فینچ، جودیت باتلر، دیمیتریس لیاکوس، هدویگ گورسکی، فرناندو آرابال، دکتر سید حسین نصر، مصطفی ملکیان، بهاءالدین خرمشاهی، دکتر حورا یاوری، واراند و شماری دیگر اشاره کرد.
















 
 
 
آفرینش با استخوان حیوان
نقدی بر پیکره های مصطفی مجیدی
جیمز الکنز
موسسه هنر، شیکاگو، ایالات متحده امریکا
                                                          
http://www.jameselkings.com
 
تصاویر: مرتضی مجیدی




 
پیکره‌های مصطفی مجیدی به طرزی استثنایی خوبند. اشکال استخوانی او غمگین، عاطفی، خوشحال، زیرکانه و شوخ‌طبع‌اند، و با درجه‌ای غیرعادی از مهارت و هوشمندی بصری ساخته شده‌اند. پیکره‌های تجسمی بسیاری وجود دارد که می‌کوشند به اندازه‌ی آثار مجیدی نوآورانه باشند، اما تعداد کمی از آنها به اندازه او موفق‌اند.
از حیث تاریخ هنر، فعالیت مجیدی برخاسته از نسل نخست سوررئالیسم فرانسوی و آلمانی دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ است. سوررئالیست‌ها نخستین کسانی بودند (به استثنای استادکارانی که از اجزای بدن استفاده می‌کردند مانند فردریک رویش) که از استخوان‌ها مجسمه ساختند. سوررئالیست‌ها همچنین نخستین کسانی بودند که بذله را با درد به هم آمیختند. پیکره‌سازی‌های اولیه‌ی آلبرتوجیاکومتی از همه به پیکره‌های مجیدی نزدیک‌تر است. جیاکومتی هم مثل مجیدی صحنه‌هایی را آراست که در آنها شکل‌هایی با ظاهر عجیب و غریب نشسته بر پنجره‌ها، در حال حرکت، در حال سر خوردن، رقصیدن و قدم زدن، گاهی با شکل‌های دیگر و گاهی در چشم‌انداز‌های غیرعادی مشاهده می‌شود.

مجسمه‌های مجیدی مثل کارهای جیاکومتی سرشار از لطافت طبع‌اند. جیاکومتی با سنت‌های آکادمیکی قبلی بازی می‌کند، سنت‌هایی که در آن ها شکل‌های منفرد تنها و متفکر نشسته ا‌ند («متفکر» رودن) یا دوتایی و دسته جمعی هستند.
جیاکومتی این نوع کمپوزسیون‌های آکادمیکی و اخلاقی را به پیکره‌هایی عجیب،گیرا و طنزآمیز تبدیل می کند. گمان نمی‌کنم جیاکومتی پیکره‌های استخوانی ساخته باشد اما به آن نزدیک شد- اثر مشهور «زنی با گلوی بریده» بر پایه استخوان‌های اسکلت ساخته شده است. کارهای مجیدی نیز دارای عناصری کاملاً جدیدند. استخوان‌هایی که استفاده می‌کند سفید و تمیز شده نیستند، بنابراین هم ناسالم (کثیف) و هم قدیمی (گرانبها) به نظر می‌رسند. اندکی از پیکره‌سازانی که با استخوان کار می‌کنند اجازه می‌دهند استخوان‌ها در حالت طبیعی و تمیز نشده باقی بمانند. مجسمه اندی گولدزورثی از استخوان نهنگ و نهنگ مشهور گابریل اوروزکو تمیز و سفید شده‌اند.


هنرمندانی هم هستند که از استخوان‌ها برای خلق حیوانات خیالی یا برای ارجاع به مضامین تاریخی طبیعی استفاده می‌کنند. نمونه‌ی آن مارک دیون است و نمونه‌ی دیگر کریستی راپ است که پرندگان انقراض یافته را از استخوان‌های واقعی می‌سازد. هنرمند سوم شن شائومن است که هیولاهای خیالی را با استفاده از اسلکت‌های واقعی می‌سازد. کارهای این هنرمندان همگی محدود به ارجاعاتی به تاریخ طبیعی است. کار مجیدی بسیار آزادتر و بسیار شاعرانه‌تر است.
هنرمندانی هم هستند که استخوان‌ها را برای ایجاد نمادها یا الگوهای دکوراتیو به کار می‌برند. این کار در «جعبه‌های کنجکاوی» که در آن هم استخوان‌ها گاه در الگوهای هندسی چیده شده‌اند انجام می‌شود.
نمونه دیگر آن کاتاکومپ‌ها (زیرزمین‌های پر از استخوان‌های مردگان) مثلاً کاتاکومپ پاریسی است. در میان هنرمندان معاصر فرانسوا روبر استخوان‌ها را در اشکال صلیب‌های شکسته یا اسلحه می‌چیند. باز هم مجیدی در کارش از محدودیت این‌گونه عملکردها پرهیز می‌کند.


کارهای مجیدی از نظر من پرطراوت و به گونه‌ای پیگیر نوآورانه‌اند و به هیچ وجه تقلیدی نیستند. امیدوارم که مجیدی به عنوان پیکره‌ساز فعالیت هنری درازمدت و موفقی داشته باشد.
                                                          
 
 





www.nevisandegan.net